<\/div>\r\n

 <\/p>\r\n

 <\/p>\r\n

 ใน ๒๗ มกราคม ๒๕๒๘ กองพันทหารราบที่ ๓ ฯ สั่งการให้ เรือเอก ดำรงค์ สารสิทธิ์ นายทหาร ฝ่ายการข่าว กองพันทหารราบที่ ๓ กองกำลังด้านจันทบุรี-ตราด ปฏิบัติหน้าที่ ผู้บังคับกองร้อยปืนเล็กที่ ๒ ฯ แทน เรือเอก เชลงฯ ซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติที่ผ่านมา เรือเอก ดำรงค์ ฯ เดินทางไปรับหน้าที่ เมื่อเวลา ๐๗๐๐ ทำการสำรวจพื้นที่ปฏิบัติการ ทราบว่าบริเวณที่หมายมีกำลังของทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน ประมาณ ๑๐๐–๑๕๐ คน วางแนวตั้งรับด้วยการขุดคูสนามเพลาะ เป็นแนวยาวประมาณ ๒ กิโลเมตร ตามแนวสันเนินตั้งแต่ บริเวณพิกัด ทียู.๕๕๗๘-ทียู.๕๔๗๙ มีการวางปืนกลเบาและปืนไร้แรงสะท้อนถอยหลัง ตั้งอยู่ในพื้นที่ได้เปรียบ มีพื้นที่ยิงที่ดี ตลอดจนมีการวางกับระเบิดไว้อย่างแน่นหนาบริเวณหน้าแนวตั้งรับ หลังจากสำรวจพื้นที่ที่หมายแล้ว ผู้บังคับกองร้อย ฯ วางแผนการปฏิบัติและออกคำสั่งเข้าตีที่หมายให้กับ ผู้บังคับหมวด และหัวหน้าส่วนที่ขึ้นสมทบ เกี่ยวกับภารกิจ, การปฏิบัติแบะแนวความคิดในการปฏิบัติ รูปขบวนในการเข้าตี กำหนดแนวประสานการปฏิบัติขั้นสุดท้าย เพื่อปรับรูปขบวนในการเข้ายึดที่หมาย ให้หมวดปืนเล็กที่ ๑ ฯ มี เรือตรี ยงยุทธ สุวรรณปรีดี เป็นผู้บังคับหมวด ฯ เข้าตีทางปีกซ้าย หมวดปืนเล็กที่ ๒ ฯ มี พันจ่าเอก ณรงค์ นุตะปราณี เป็นผู้บังคับหมวด ฯ เข้าตีทางปีกขวา โดยให้หมวดปืนเล็กที่ ๓ ฯ มีพันจ่าเอก สุชาดา หลงสวัสดิ์ เป็นผู้บังคับหมวด ฯ เป็นหมวดสนับสนุน สำหรับผู้บังคับกองร้อย ฯ เคลื่อนที่ตาม หมวดปืนเล็กที่ ๒ ฯ ซึ่งเป็นหมวดเข้าตีหลักพร้อมทั้งมอบภารกิจให้หมวดหนุน ระวังป้องกันพื้นที่ ด้านหลังและรักษาเส้นทางการส่งกำลัง เพื่อให้สามารถส่งกลับได้อย่างปลอดภัย และสามารถใช้เส้นทางในการส่งกำลังบำรุงได้อย่างต่อเนื่อง<\/p>\r\n

ใน ๒๘ มกราคม ๒๕๒๘ ก่อนทำการเข้าตีที่หมาย กองร้อยปืนเล็กที่ ๒ ฯ ขอปืนใหญ่ ๑๐๕ มม.ยิงทำลายที่หมาย ตั้งแต่ ๐๘๓๐ ถึงเวลา ๐๘๔๕ ระหว่างการยิงทำลายที่หมาย กำลังกองร้อยปืนเล็กที่ ๒ ฯ เคลื่อนที่ผ่านแนวออกตีด้วยรูปขบวนตอนเรียงเดี่ยว ไปตามเส้นทางในภูมิประเทศเข้าสู่ที่หมาย การเคลื่อนที่ทำด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากพื้นที่เต็มไปด้วยกับระเบิดที่ฝ่ายตรงข้ามวางป้องกันที่ตั้งไว้ จำเป็นต้อง ใช้สุนัขสงครามร่วมกับทหารช่างในการตรวจค้นทุ่นระเบิดในระหว่างการเคลื่อนที่ จนกระทั่งเคลื่อนที่เข้าใกล้ข้าศึก ห่างแนวตั้งรับของทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน ประมาณ ๑๕๐ เมตร ชุดลาดตระเวนล่วงหน้า รายงานผู้บังคับกองร้อย ฯ ว่า ตรวจพบข้าศึกวางกำลังตั้งรับตามแนวคูสนามเพลาะอย่างหนาแน่น จึงประสานเครื่องบินทหารอากาศ หน่วยบิน ๒๐๒๒ จังหวัดตราด บินตรวจการณ์ทางอากาศและปรับการยิง ทำให้กระสุนปืนใหญ่ ๑๐๕ มม.ยิงถูกเป้าหมายอย่างได้ผล เมื่อกำลังเคลื่อนที่ห่างที่หมายประมาณ ๑๐๐ เมตร ผู้บังคับกองร้อย ฯ ประสานปืนใหญ่ ๑๐๕ มม. หยุดยิง เพื่อดำเนินกลยุทธเข้ายึดที่หมาย โดยให้หมวดปืนเล็กที่ ๑ ฯ เข้าตีทางปีกซ้าย หมวดปืนเล็กที่ ๒ ฯ เป็นส่วนเข้าตีหลักทางปีกขวาและดำเนินกลยุทธเข้ายึดที่หมาย ปรากฏว่าได้รับการต้านทานจากอาวุธของข้าศึกอย่างหนาแน่น ทั้งอาวุธประจำกาย ,อาวุธประจำหน่วย และอาวุธสนับสนุน การรุกคืบหน้าได้อย่างล่าช้า เนื่องจากที่หมายอยู่บนเนินสูงกว่า ระหว่างทางเต็มไปด้วยกับระเบิด ระหว่างการเข้าตีทหารได้รับบาดเจ็บจากอาวุธของข้าศึก ๒ นาย ต้องรีบดำเนินการส่งกลับไปยังพื้นที่ส่วนหลัง และขอเฮลิคอปเตอร์สนับสนุนในการส่งกลับ จากนั้นผู้บังคับกองร้อย ฯ ร้องขอปืนใหญ่ ๑๐๕ มม.ยิงสนับสนุนการเข้าตี เพื่อตัดรอนและทำลายป้อมปืนกล และอาวุธสนับสนุนของข้าศึกตามแนวคูสนามเพลาะ โดยมีเครื่องบินทหารอากาศหน่วยบิน ๒๐๒๒ ตรวจการณ์และปรับการยิงให้ จนกระทั่งเวลา ๑๖๐๐ สภาพทัศนวิสัยในพื้นที่ปฏิบัติการจำกัด เนื่องจากเมฆปกคลุมพื้นที่มาก ทำให้การตรวจการณ์ทางอากาศไม่ได้ผล ประกอบกับกระสุนของหน่วยดำเนินกลยุทธในการเข้าตีที่หมายเหลือน้อยมาก จำเป็นต้องถอนกำลังเข้าที่ตั้งรับเร่งด่วน เพื่อรับการส่งกำลังบำรุง รับการเพิ่มเติมกระสุน, เสบียง และปรับกำลังเตรียมการเข้าตีต่อไป<\/p>\r\n

ในระหว่าง ๒๙-๓๐ มกราคม ๒๕๒๘ ได้ส่งชุดลาดตระเวนหาข่าวและเฝ้าตรวจความเคลื่อนไหวของทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน บริเวณที่หมายไม่พบความเคลื่อนไหว คาดว่าทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน กำลังปรับกำลังใหม่เพื่อเตรียมการต่อต้านการเข้าตีของฝ่ายเรา และใน ๓๑ มกราคม ๒๕๒๘ เวลา ๐๘๐๐ ผู้บังคับกองร้อย ฯ สั่งการให้หน่วยทำการเข้าตี เพื่อยึดที่หมายต่อไป โดยใช้รูปขบวนและการจัดหน่วยเข้าตี เช่นเดิม โดยกำหนดให้ หมวดปืนเล็กที่ ๑ ฯ เป็นหน่วยเข้าตีหลัก ในการเข้าตีครั้งนี้ไม่มีการเตรียมด้วยปืนใหญ่สนาม เนื่องจากต้องผลในการจู่โจม และเปลี่ยนทิศทางเข้าตีใหม่ทางทิศตะวันตกของที่หมาย ใช้เนิน ๒๐๓ เป็นจุดตรวจการณ์ในการเข้าตี การเข้าตีที่หมายได้รับการต้านทานจากทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน อย่างหนัก แต่ทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน ไม่สามารถต้านทานกำลังของฝ่ายเราได้ จึงถอนตัว ถอยร่นเข้าเขตกัมพูชา เมื่อ ๓๑ มกราคม ๒๕๒๘ เวลา ๑๘๐๐ กองร้อยปืนเล็กที่ ๒ ฯ เข้าทำการกวาดล้างข้าศึก และยึดที่หมาย ตรวจพบร่องรอยการสูญเสีย, ร่องรอยของที่พัก, ป้อมปืนที่ตั้งอาวุธสนับสนุนถูกทำลาย และสามารถยึดอาวุธยุทโธปกรณ์ได้จำนวนมาก ส่วนข้าศึกที่เสียชีวิตคาดว่ามีจำนวนมาก แต่ข้าศึกได้นำศพถอยกลับไปด้วย ทำให้ไม่สามารถยึดศพของข้าศึกได้<\/p>\r\n

ผลการปฏิบัติในครั้งนี้ กองร้อยปืนเล็กที่ ๒ ฯ สามารถยึดพื้นที่และผลักดันกำลังทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน ที่รุกล้ำอธิปไตย ให้ออกนอกเขตแดนไทยสำเร็จ พร้อมทั้งสร้างความสูญเสียให้กับกำลังของฝ่ายตรงข้าม และยึดอาวุธยุทโธปกรณ์ได้จำนวนมาก โดยฝ่ายเราเสียชีวิต ๑ นาย บาดเจ็บ ๓ นาย<\/p>\r\n

สรุปบทเรียนที่ได้รับจากการปฏิบัติ<\/strong><\/p>\r\n

การปฏิบัติภารกิจในการกวาดล้างและผลักดันกำลังทหารเวียดนาม\/เฮงสัมริน ที่รุกล้ำอธิปไตยในครั้งนี้ทำให้ได้รับบทเรียน เป็นข้อมูลในการศึกษาและเป็นแนวทางในการปฏิบัติ ดังนี้<\/p>\r\n

๑. การประกอบกำลัง<\/strong><\/p>\r\n

กองพันทหารราบที่ ๓ กองกำลังด้านจันทบุรี-ตราด ประกอบกำลังจากหลายหน่วย ได้แก่ ทหารนาวิกโยธิน, ทหารพรานนาวิกโยธิน และตำรวจตระเวนชายแดน ซึ่งแต่ละกองร้อยจะประกอบกำลังจาก ๓ หน่วย ดังกล่าว เนื่องจากกำลังของแต่ละหน่วยมีพื้นฐานในการปฏิบัติที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องการปกครองบังคับบัญชา ทำให้เกิดปัญหาในการสั่งการต่อกำลังดังกล่าวที่มาจากต่างหน่วยกัน<\/p>\r\n

๒. การใช้อาวุธสนับสนุน<\/strong><\/p>\r\n

ลักษณะภูมิประเทศที่ปฏิบัติการเป็นเขาสูงชันและป่ารกทึบ การใช้อาวุธสนับสนุนในอัตราของกองร้อยปืนเล็ก ในพื้นที่สู้รบไม่สามารถกระทำได้การใช้เครื่องยิงลูกระเบิด ๖๐ มม.หาที่ตั้งยิงลำบากมีพื้นที่จำกัด กองร้อยจึงต้องส่ง ตอนเครื่องยิงลูกระเบิด ๖๐ มม.กลับและขอเบิกเครื่องยิงจรวดต่อสู้รถถัง อาร์พีจี ไปสนับสนุนแทน<\/p>\r\n

๓. ลักษณะพื้นที่ปฏิบัติ<\/strong><\/p>\r\n

พื้นที่ปฏิบัติการมีลักษณะเป็นป่ารกทึบ การเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางบังคับจากที่ต่ำขึ้นที่สูง เส้นทางเต็มไปด้วยกับระเบิด และขวากไม้ไผ่จำนวนมาก บริเวณที่หมายเป็นมั่นดัดแปลงแข็งแรง การเข้าตีที่หมายจำเป็นต้องใช้ปืนใหญ่ ๑๐๕ มม. ยิงทำลายและข่มข้าศึกก่อนการเข้าตี เพื่อลดความสูญเสียของฝ่ายเรา<\/p>\r\n

๔. การส่งกำลังบำรุง<\/strong><\/p>\r\n

ปัญหาสำคัญในการปฏิบัติการยุทธครั้งนี้ หน่วยสนับสนุนไม่สามารถส่งกำลังให้หน่วยในแนวหน้าได้ ทำให้หน่วยดำเนินกลยุทธ ต้องส่งกำลังส่วนหนึ่งลงมารับสิ่งอุปกรณ์ แบะเสบียงอาหาร ตลอดจนการปฏิบัติทำให้ต้องเสียกำลัง ในส่วนดำเนินกลยุทธไปส่วนหนึ่งโดยไม่จำเป็น ดังนั้น การวางแผนในการปฏิบัติไม่ควรมองข้ามความสำคัญในเรื่องการส่งกำลังบำรุง <\/p>"]]> https://ctbdc.navy.mi.th/storage/frontend/article/22948/image_thumbnail_th.jpg> 22948 29.10.2568